MijZelfvertrouwen

jjjj.jpg

Energie. Heel veel energie. Ik sta op ontploffen en ik geniet ervan. Het is alsof ik een boost van zelfvertrouwen heb gekregen.

Op mijn woensdagavond vertrok ik door de kou op mijn fiets naar mijn dansschool- een middelbare school gymzaal niet ver van mijn huis. Een beetje ingekakt na op de bank gezeten te hebben en mijn avondeten naar binnen te hebben gewerkt. Een kleine schrok ging door mij heen bij het ondervinden dat mijn danslerares er ziek was en er een invaller met de energie van twaalf topvoetballers stond. “Wij kunnen zo slecht tegen verandering” lachte mijn vriendin die er net zo’n schrok van had ondervonden. Een beetje schichtig besloten we achteraan in de zaal te staan. Terug getrokken en verstopt. Zoals ik mij wel vaker wil voelen.

De muziek ging aan en ze begon als een malle onbekende bewegingen uit te voeren. Met moeite volgde ik mee. Haar energie gaf af op mij en vermoedelijk de rest van mijn groep. Binnen de kortste keren voelde ik me beter in mijn vel zitten dan voorgaande minuten (en lessen). Ik gaf me over aan de muziek, hoe stom ik het ook vind klinken. Ik danste zonder er bij na te denken en het voelde fijn. Het voelde goed. Ik voelde me sterk. Alsof ik iets kon.

Misschien kijk ik hier nu te diep in. Maar ik denk dat deze ene les invloed zal hebben op mijn zelfvertrouwen. Dat die ene invaller een verandering in mijn hersenen heeft kunnen maken zonder dat het haar bedoeling was.

Naar mijn mening ben ik de laatste maanden aanzienlijk zelfverzekerder geworden. Ik zit lekkerder in mijn vel, kan lachen zonder mijn mond te verbergen achter mijn hand en- hoe gek het ook klinkt- mijn lippen zijn een stuk minder droog. Wacht, hear me out voor je een wenkbrauw omhoog trekt en mij voor gek verklaard. Mijn lippen zijn minder droog omdat ze zich niet meer 9 van de 10 keer in mijn mond bevinden. Ik bijt/zuig op mijn lip als ik mij ongemakkelijk voel. Tijdens gesprekken met mensen, wie dan ook. Tijdens het aangesproken worden in een les door de docent of zelfs aangekeken te worden. Tijdens het alleen zitten in de kantine als er een uurtje uitvalt. Tijdens het naar huis fietsen met iemand die ik niet volledig, honderd procent, door en door ken (dat is wat overdreven, but you get the point). Op mijn lip bijten is in mijn geval alles behalve sexy. Verleidelijke blikken en knipperende ogen gaan niet gepaard met het zenuwachtig zuigen op mijn onderlip. Tenzij ik van pure zenuwen onafgebroken begin te knipperen, maar dit gebeurd alleen in extreme gevallen. Mijn lip bevindt zich minder tussen mijn tanden en het doet hem veel goeds. Afgezien van het licht aangetast zijn door het koude weer, zijn ze zo zacht als een babyhuidje.

Meer zelfvertrouwen dus. Hoe het precies komt weet ik niet. Maar het zijn momenten zoals deze dansles die er aan bij dragen. Momenten die mij een kant van mijzelf laten zien die ik heel erg waardeer. Die graag volledig wil zijn. Een kant van mijzelf die eigenlijk volledig ‘mijzelf’ is. Ik wil het voor cliché-afwerende redenen niet mijzelf vinden noemen, maar ik denk dat dit wel gebeurd.

Ook op gebied van uiterlijk. Ik draag mijn haar los, mijn broeken wijd en mijn sokken fel en kleurrijk. En och wat wordt ik er blij van als ik mijzelf in de weerspiegeling van een raam zie. Dit is de Janice die ik wil zijn. En alhoewel deze Janice er echt niet 24/7 is, vindt ik het al heel wat dat ze soms haar gezicht laat zien. Ik word er blij van. Ik word er gelukkig van. Ik word er rustig van. Ik word er zelfverzekerder van.

Ik word zelfverzekerder van zelfverzekerder worden.

Janice

2 gedachtes over “MijZelfvertrouwen

Reageren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s